• Ò nordic walking na Kaszëbach

    Ò nordic walking na Kaszëbach

    Przez ostatnie dni publikowaliśmy fragmenty tekstu w języku kaszubskim o nordic walking. Dziś prezentujemy go w całości. Artykuł ukazał się na łamach miesięcznika „Pomerania”, jednego z najważniejszych czasopism poświęconych kulturze i językowi kaszubskiemu. To opowieść o sporcie, który dla jednych jest rekreacją, dla innych rywalizacją, a dla wielu po prostu sposobem na ruszenie z miejsca. W tej historii ważne miejsce zajmuje także Bytów i Kaszuby – teren, który do nordic walking nadaje się wyjątkowo dobrze. Publikujemy także nagranie audio. Tekst czyta Dark Majkowski, dzięki czemu można usłyszeć, jak brzmi kaszubszczyzna w tej opowieści o sporcie, pasji i wspólnocie.



    Czej chtos rzeknie: „to le chòdzenié z czijama”, na mòji mùnie pòjôwiô sã ùsmiéwk, bo mô prôwdã, ale… do pòłowë. Nordic walking (NW) zaczinô sã jakno rekreacjô, a skùńczëc sã mòże jakno spòrt – ze sãdzama, techniką i ambicją. Latos, ju 11 łżëkwiata, to wszëtkò pòkôżemë na Kaszëbach, a kònkretno w Bëtowie, gdze òdbãdze sã Pùchar Pòlsczi Nordic Walking.

    Kaszëbë stwòrzoné dlô NW

    Czej jô bë miôł wskazac môl, chtëren je pasowny dlô nordic walkingù, naturalno bëm rzekł, że to Kaszëbë. To nie je plaskatô krôjna „do dreptaniô”. Są wëżënë, rzmë, duktë, cwardzészé stegnë, zakrãtë, lasë i òdemkłé place. NW to lubi, to bùdëje fòrmã, rozwijô technikã. Bëtowsczi kréz mô cos jesz – nôtërã, a kònkretno: rezerwatë. Nëch w bëtowsczim pòwiece je nôwiãcy w Pòlsce.

    Jedna discyplina, wiele célów

    Czedë chtos mie spòtikô i gôdô z ùsmiéwkã: „Wejle, widzã, że dali chòdzyta z czijama”, tedë mëszlã: dobrze, niech ju tak mdze. Dlô jednëch to le rëch i zdrowié, dlô drëdżich spòrt, riwalizacjô, w jaczi detale decydëją ò wszëtczim. I ne dwa pòzdrzatczi pòtrafią jic kòl se. Sóm w swiece nordic walkingù jem trzë lata. To nié tak wiele, ale sygnãło, żebë òbaczëc, jak NW zmieniwô lëdzy. Wiãcy jak dwa lata dowsladë zaczął jem prowadzëc sekcjã nordic walking przë MLKS Baszta Bëtowò, jednym z czile nordikòwëch klubów, jaczé dzejają na Kaszëbach. Na zôczątkù bëło skrómno – czile lëdzy, jeden trening w tidzeniu, ale wiele smiéchù.

    Dzys mómë zdrëszënã, jakô regùlarno cwiczi, startëje w miónkach w całi Pòlsce i wrôcô z medalama. Ale dlô nas wôżniészô òd nich je spòlëzna.

    Bò jedny przëchôdają dlô zdrowiô, jinszi dlô òdwôdżi, bò nie wierzëlë, że dadzą radã, a jesz jinszi – dlô rekòrdów. W Baszce szónëjemë wszëtczé ne céle.

    Chòdzenié z czijama to za mało. Wôżnô je technika

    W nordic walking nôbarżi lubiã prostotã, chtërna wëmôgô precyzje. Z bùtna wëzdrzi to banalno. Òd strzódka wiémë, że technika òddzeliwô spòrt òd rekreacje. Jidzemë wëprostowóny, krok je wëdłużony, rãce a remiona mùszą równo robic. Dłóń ni mòże „wisec” z przódkù, mùszi jic za liniã biodra, a tedë sã òdmikô na rãkawicë. Rëch je pełny, nôtëralny. Czij je prowadzony na rãce, a nié trzimóny. Dzãka temù prôcëje całi górny dzél cała, barczi sã òdmikają, chòdzenié stôwô sã zdrowszé i chùtszé. Nordic walking je kąsk jak mùzyka, mùszi złapac ritm, tedë jidze sã lżi.

    Na miónkach są techniczny sãdzowie, chtërny mają na wszëtkò bôczenié. Dôwają żôłté, a czasã czerwioné kôrtczi. Pierszô z nich to òstrzéga – „pòprawi rëch”, drëgô to ju pòwôżnô rzecz. Dostôwô sã jã za rażącé i nieùtcëwé zachòwanié, np. pòdbiéganié. Na szczescé taczich przëtrôfków je corôzka mni.

    Nié lepi do lasa?

    Latos, 11 łżëkwiata, zòrganizëjemë Pùchar Pòlsczi Nordic Walking w Bëtowie. To jedna z nôwôżniészich taczich imprezów w kraju. To nié leno miónczi, ale też pòtkanié lëdzy z całi Pòlsczi, starszich a młodszich, nëch rekreacyjnëch i profesjonalistów. Dlô mie jakno trenera i òrganizatora to pòkôzanié, że cãżkô robòta nie je daremnô. Z czile lëdzy mòżna zrobic sekcjã, pózni karno, a z karna – strzodowiszcze, chtërno pòtrafi zrobic nôwôżniészą rangą imprezã w Pòlsce. Móm nôdzejã, że lëdze przińdą òbaczëc miónkarzów i pòmëslą, że mòże wôrt spróbòwac.

    Chtos bë mógł zapëtac: za czim miónczi, jeżlë mòżemë prosto jic do lasa? Òdpòwiém: bò miónczi pòrządkùją. Dôwają cél. Ùczą techniczi. Zmùsziwają do regùlarnoscë. Rekreacjô dostôwô sztrukturã, a spòrt – sens. Żelë przë leżnoscë chto pòmësli, żebë samémù spróbòwac, to bãdze nôlepszi brzôd ti historii. Bò nordic walking nie je dlô wëbrónëch. Je dlô tëch, co chcą rëgnąc z môla.

    Czej chtos chcôłbë dowiedzec sã wiãcy, rozwinąc jakno sãdza, instruktór, rôczimë do Bëtowa, gdze 30 zélnika na zómkù bãdze II Òglowòpòlskô Kònwencjô Nordic Walking. Wôrt zazdrzec téż na www.basztabytow.pl, gdze w dzélu „Nordic Walking” nalezc mòżna wiadła ò sekcje, treningach, pòtkaniach i ò tim, jak no wszëtkò wëzdrzi òd strzódka.

    Bògdón Adamczik
    skaszëbił Łukôsz Zołtkòwsczi
    czitôł Dark Majkòwsczi

  • Ranking treningowych tras Nordic Walking

    Ranking treningowych tras Nordic Walking

    Nordic Walking to nie tylko technika marszu, ale także świadomy wybór terenu do treningu. W okolicach Bytowa przez lata korzystaliśmy z wielu tras, jednak to praktyka zdecydowała, które z nich najlepiej sprawdzają się w codziennej pracy treningowej. Poniżej prezentujemy nasz ranking 12 tras Nordic Walking. Wybierz swoją ulubioną, która Twoim zdaniem zasługuje na najwyższe miejsca.

    Wybór ulubionej trasy jest zawsze subiektywny. Jedni wolą spokojne pętle leśne, inni dynamiczne podejścia lub szybkie odcinki interwałowe. Dlatego oddajemy głos Wam.

    Głosowanie trwa do 31 stycznia 2026 r.

    Mechowiska Czaple

    Trasa pętli poprowadzona przez teren rezerwatu Mechowiska Czaple. Spokojna, zamknięta przestrzeń z wyraźnym rytmem, dobra do dłuższej pracy treningowej. Naturalne ścieżki i miękkie podłoże sprzyjają koncentracji, a brak jednego narzuconego kierunku pozwala dopasować przebieg do aktualnych potrzeb treningowych.

    Skotawskie Łąki

    Trasa o bardziej krajobrazowym charakterze, prowadząca przez otwarte przestrzenie i skraje lasów. Dłuższe, linearne odcinki przeplatają się tu z fragmentami bardziej technicznymi. To propozycja dla tych, którzy lubią „wyjść dalej” i poczuć przestrzeń, a jednocześnie zachować ciągłość pracy.

    Struga – Bylina

    Jedna z bardziej nietypowych tras. Około 3,6 km długości, najczęściej pokonywana w formie kilku pętli treningowych. Początkowy odcinek biegnie wzdłuż kanału elektrowni – płasko, rytmicznie i otwarcie. Zimą z tej trasy rezygnujemy ze względów bezpieczeństwa. Wiosną, latem i jesienią odwdzięcza się wyjątkowym klimatem oraz wyraźną zmianą charakteru na powrocie: z płaskiego w górę i do lasu.

    Dąbrówka – Jezioro Długie

    Trasa typu „tam i z powrotem”, wykorzystywana głównie treningowo. Część przebiegu prowadzi dawnym nasypem kolejowym, schowanym w niecce terenu – osłoniętym, cichym i bardzo równym. Powrót tą samą drogą pozwala inaczej odczytać teren i dobrze pracować nad tempem oraz kontrolą zmęczenia.

    Gołębia Góra

    Trasa o kilku wyraźnych warstwach. Zaczyna się w rezerwacie Gołębia Góra, prowadzi w dół do Słupi, po czym po przekroczeniu rzeki wyprowadza na górę z pięknym widokiem na południe. To dobre miejsce na realizację ćwiczeń. Dalej trasa skręca w boczny zaułek, w stronę nieistniejącego już mostu, i wraca, domykając trening kolejnym powrotem.

    Dąbie

    Jedna z naszych pierwszych i najdłuższych tras, przebiegająca przez teren czterech sołectw. Dwukrotnie przekraczamy rzekę Bytową, a niewielkie mostki wyznaczają naturalne punkty ćwiczeń. Choć trasa wydaje się płaska, końcowy podbieg mocno weryfikuje zmęczenie. To solidna jednostka treningowa, często uzupełniana spotkaniami z końmi w Niedarzynie i stanowiskami skrzypu olbrzymiego w rejonie Grzmiącej.

    Lisia Kępa

    Trasa oparta na trzech okrążeniach: małym, średnim i dużym, co pozwala stopniować dystans i intensywność. Gdyby decydowały wyłącznie walory krajobrazowe, Lisia Kępa byłaby naturalnym faworytem. Pływające wyspy i torfowiska tworzą tu unikalny krajobraz. Do tej pory nie byliśmy tu zimą – być może niesłusznie – bo to jedno z najbardziej niezwykłych przyrodniczo miejsc w całym zestawie.

    Mądrzechowo

    Trasa o wielu wariantach, którą znamy najlepiej. Podstawowa pętla ma około 5 km, a jej rozbudowanie pozwala pokonać nawet 8 km. Świetnie sprawdza się zarówno podczas treningów grupowych, jak i indywidualnych – dlatego korzystamy z niej najczęściej. To tutaj znajduje się nasza tablica z techniką marszu i przebiegami tras. Miejsce powstało z myślą o większych planach jeszcze wtedy, gdy nie mieliśmy grupy. Dziś te marzenia się spełniają – w kwietniu właśnie tutaj organizujemy Puchar Polski.

    Góra Siemierzycka

    Najbardziej dynamiczna i wymagająca trasa w naszym zestawie. Najwyższe przewyższenia i wielokrotne podejścia pod samą wieżę sprawiają, że treningi na Górze Siemierzyckiej mają status treningowych legend. W naszej skali intensywności to miejsce jednoznacznie czerwone – bez kompromisów, zostające w nogach na długo.

    Rekowo – Azymut

    Trasa swoją nazwę zawdzięcza przejściu przez reaktywowaną bazę harcerską. Jedna z najbardziej zróżnicowanych przyrodniczo propozycji: otwarta przestrzeń przechodzi tu w stary las, a następnie w młody drzewostan iglasty. Widok na wieżę Góry Siemierzyckiej pojawia się tylko na chwilę – dokładnie wtedy, gdy docieramy u jej podnóża. Szybki charakter trasy sprawia, że chętnie wykorzystujemy ją do treningów interwałowych.

    Świerkówko

    Szybka trasa idealna do fartleków i pracy na zmiennym tempie. Jednym z jej charakterystycznych punktów jest ślepy zaułek z podwójnym, historycznym dębem – miejscem dawnych spacerów przedwojennych Bytowiaków. Trening spotyka się tu z pamięcią miejsca, a powtarzalny rytm sprzyja dynamicznej pracy.

    Jezioro Jeleń

    Najbardziej nielinearna i dynamiczna trasa w całym zestawie. Zygzakowe pętle wynikają z poruszania się po zboczu zalesionej górki unoszącej się nad taflą jeziora. Naturalne ścieżki prowadzą w poprzek stoku, tworząc gęstą sieć krótkich podejść i zbiegów. Większa pętla wyprowadza w stronę tzw. Małego Jelenia i wraca dziką plażą, by znów wpaść w pozorny chaos. To nie jest chaos, lecz ciągła praca: górka po górce, bez chwili wytchnienia. Trasa odkryta niedawno – wcześniej trudno było znaleźć sposób, by ją „poskromić”.


    Więcej tekstów o treningach i startach znajdziesz sekcji Nordic Walking na basztabytow.pl