• Jak dobrać kije do Nordic Walking?

    Jak dobrać kije do Nordic Walking?

    Dobór kijów do Nordic Walking to jedna z najważniejszych decyzji na początku przygody z tą formą ruchu. Odpowiednio dobrany sprzęt ułatwia naukę techniki, chroni barki i łokcie oraz sprawia, że marsz staje się naturalny i bezpieczny. Źle dobrane kije potrafią natomiast skutecznie zniechęcić już po pierwszym treningu. W tym poradniku wyjaśniam, jak dobrać kije do Nordic Walking w prosty, praktyczny sposób – bez marketingowych mitów i bez kupowania sprzętu w ciemno.

    Kąt prosty – od tego zacznij

    Dobór kijów do Nordic Walking warto rozpocząć od najprostszego i najpewniejszego kryterium, czyli kąta prostego w stawie łokciowym. Stojąc wyprostowanym na płaskiej powierzchni, chwytamy kij za rękojeść i opieramy go o podłoże. Jeśli łokieć jest zgięty pod kątem zbliżonym do 90 stopni, długość kijów jest odpowiednia.

    Prawidłowo dobrana długość kijów pozwala na naturalną pracę ramion i swobodne prostowanie ręki w fazie odepchnięcia. Kij powinien wbijać się w podłoże mniej więcej w połowie odległości między jedną a drugą stopą, a po odepchnięciu być wypuszczany z dłoni. Taki schemat ruchu jest możliwy tylko wtedy, gdy kij współpracuje z ręką, a nie ją blokuje.

    „Kij to kij”… tylko w teorii. Nordic Walking a trekking

    W teorii wszystko wygląda prosto: kij to kij. W praktyce bywa inaczej. Bardzo często osoby rozpoczynające Nordic Walking przychodzą na pierwszy trening z nowymi kijkami kupionymi w dobrej wierze. „Pani w sklepie doradziła”, „Pan powiedział, że takie same biorą wszyscy”. Dla sprzedawcy kije to często po prostu kije – nieważne, czy do Nordic Walking, trekkingu czy spacerów po górach.

    Różnica jest jednak zasadnicza. To trochę jak z piłką nożną i koszykową – obie są okrągłe, ale do tej samej gry się nie nadają.

    Kije trekkingowe wyposażone są w paski i profilowaną rękojeść, która wymusza stały chwyt. Sprawdzają się w terenie górskim, gdzie kij służy głównie do podpierania się.

    Kije do Nordic Walking mają prostą rękojeść oraz specjalną rękawiczkę. Dzięki niej możliwe jest wypuszczanie i ponowne chwytanie kija przy każdym kroku, co jest podstawą prawidłowej techniki. W Nordic Walking kij nie zastępuje pracy ręki – on ją uzupełnia i wzmacnia. I to właśnie dlatego „kij kijowi nierówny”.

    Kije o stałej długości czy regulowane?

    Kije o stałej długości są lżejsze, sztywniejsze i trwalsze. Brak mechanizmu regulacji sprawia, że lepiej przenoszą energię i są mniej podatne na uszkodzenia. To najlepszy wybór, gdy kije będą używane przez jedną osobę i mają służyć do regularnych treningów.
    Kije regulowane są wygodniejsze w transporcie i sprawdzają się wtedy, gdy z jednego kompletu korzysta kilka osób. Trzeba jednak pamiętać, że mechanizm regulacji z czasem może się wyrobić, co wpływa na stabilność i komfort marszu.

    Z jakiego materiału powinny być kije?

    Najczęściej spotykane są kije aluminiowe oraz karbonowe. Modele aluminiowe są tańsze i dobrze sprawdzają się na początku nauki techniki. Kije karbonowe są lżejsze i sztywniejsze, dzięki czemu lepiej oddają energię i mniej drgają podczas odepchnięcia.
    Przy dłuższych marszach różnica w wadze i sprężystości kijów staje się wyraźnie odczuwalna. Im lepsza technika i większy kilometraż, tym większe znaczenie ma jakość materiału.

    Rękojeść i rękawiczka – detale, które robią różnicę

    Rękojeść powinna być gładka, aby kij mógł swobodnie wyślizgiwać się z dłoni i być ponownie chwytany. Rękawiczka musi być dobrze dopasowana do dłoni i wyposażona w system szybkiego wypięcia, tzw. „klik”.

    Dzięki temu można bez problemu odpiąć kij podczas ćwiczeń, przerwy na napój czy zmiany zadania, bez konieczności zdejmowania rękawiczki z dłoni.

    Groty i gumki – teoria a praktyka treningowa

    Do kijów stosuje się różne końcówki: groty widiowe, ostrzejsze końcówki zwane „kocim pazurkiem” oraz nakładki gumowe. W idealnych warunkach Nordic Walking powinno odbywać się na naturalnym podłożu – leśnych ścieżkach lub szutrze – bez użycia gumek.
    W praktyce zdarzają się jednak wyjątki. U nas dotyczy to treningów na bieżni lekkoatletycznej, które odbywają się po zmroku. Stadion jest oświetlony, ale obowiązuje zakaz używania ostrych grotów. W takich sytuacjach stosujemy gumki. To kompromis – nie ideał – ale pozwala trenować bezpiecznie i zgodnie z zasadami obiektu. Czasem ważniejsza jest ciągłość ruchu i możliwość treningu niż trzymanie się sztywnych założeń.

    Najważniejsza rada na koniec

    Jeśli nie wiesz, jakie kije wybrać, nie kupuj na ślepo. Kilka minut rozmowy z instruktorem i sprawdzenie sprzętu w praktyce pozwala uniknąć nietrafionych zakupów i niepotrzebnych wydatków.

    Dobrze dobrane kije ułatwiają naukę techniki, chronią stawy i sprawiają, że Nordic Walking staje się naturalnym, bezpiecznym ruchem – dokładnie takim, jakim powinien być.

  • Ranking tras – znamy wyniki głosowania

    Ranking tras – znamy wyniki głosowania

    Które trasy Nordic Walking w okolicach Bytowa są najlepsze do regularnych treningów? Zakończyliśmy głosowanie, w którym uczestnicy i sympatycy Nordic Walking wybrali swoje ulubione miejsca do marszu z kijkami. Prezentujemy oficjalne wyniki rankingu oraz zapraszamy na najbliższy trening, który odbędzie się na zwycięskiej trasie.

    Nordic Walking to nie tylko technika marszu, ale także świadomy wybór terenu do treningu. Przez lata korzystaliśmy z wielu tras w okolicach Bytowa, jednak to codzienna praktyka treningowa pokazała, które miejsca najlepiej sprawdzają się w pracy nad formą, techniką i wytrzymałością.

    W ostatnich dniach oddaliśmy głos Wam. Jedni preferują spokojne pętle leśne, inni dynamiczne podejścia, długie odcinki do równej pracy lub techniczne fragmenty wymagające koncentracji. Wybór zawsze pozostaje subiektywny – dlatego tym razem to Wasze opinie zdecydowały o kolejności.

    Ranking tras Nordic Walking – wyniki głosowania

    1. Dąbie
    Jedna z naszych pierwszych i najdłuższych tras, przebiegająca przez teren czterech sołectw. Dwukrotne przekroczenie rzeki Bytowy, naturalne punkty ćwiczeń przy mostkach oraz wymagający końcowy podbieg sprawiają, że to trasa kompletna – zarówno pod względem treningowym, jak i krajobrazowym.
    2. Lisia Kępa
    Trasa oparta na trzech okrążeniach: małym, średnim i dużym, co pozwala precyzyjnie stopniować dystans i intensywność. Torfowiska i pływające wyspy tworzą unikalny krajobraz, który sprawia, że Lisia Kępa jest jednym z najbardziej niezwykłych przyrodniczo miejsc w całym zestawieniu.
    3. Skotawskie Łąki
    Propozycja dla tych, którzy lubią przestrzeń i dłuższe, linearne odcinki. Otwarty teren przeplata się tu z fragmentami bardziej technicznymi, co sprzyja ciągłej, równej pracy i budowaniu wytrzymałości.
    4. Mądrzechowo
    Trasa o wielu wariantach, którą znamy najlepiej. Podstawowa pętla liczy około 5 km, a jej rozbudowa pozwala pokonać nawet 8 km. Idealna zarówno do treningów grupowych, jak i indywidualnych – to właśnie tutaj najczęściej realizujemy nasze jednostki treningowe.
    5. Góra Siemierzycka
    Najbardziej dynamiczna i wymagająca trasa w zestawieniu. Najwyższe przewyższenia i wielokrotne podejścia pod wieżę widokową sprawiają, że treningi w tym miejscu mają status prawdziwych treningowych legend. Bez kompromisów.

    Trening na zwycięskiej trasie

    Nie kończymy na teorii. Najbliższy trening Nordic Walking 8.02. odbędzie się w Dąbiu, które zwyciężyło w głosowaniu i zajęło 1. miejsce w rankingu tras Nordic Walking w okolicach Bytowa. To doskonała okazja, by w praktyce sprawdzić, dlaczego właśnie ta trasa zdobyła najwięcej głosów i cieszy się tak dużym uznaniem uczestników.

  • Puchar Polski w Bytowie. Klub opowiedziany głosami zawodników

    Puchar Polski w Bytowie. Klub opowiedziany głosami zawodników

    Puchar Polski Nordic Walking w Bytowie to nie tylko sportowa rywalizacja, ale także historia ludzi, którzy tworzą sekcję Nordic Walking Baszta Bytów. Przed zawodami, które odbędą się 11 kwietnia w Mądrzechowie, oddajemy głos zawodnikom – od debiutantów po medalistów – i pytamy, czym dla nich jest Nordic Walking oraz dlaczego zdecydowali się wystartować właśnie tutaj.

    Różne drogi do Nordic Walkingu

    Dla wielu osób Nordic Walking zaczyna się bardzo niepozornie – od spaceru, potrzeby ruchu albo chwili oddechu po pracy. Dla Asi Cichosz będzie to pierwszy start w zawodach tej rangi. – To mój pierwszy raz w zawodach. Kiedyś trzeba spróbować i poczuć, jak to jest – mówi. Nordic Walking to dla niej wyjście z domu, kontakt z naturą i czas na zebranie myśli po ciężkim tygodniu. – To sprawdzanie swoich możliwości, ale tylko dla samej siebie.

    Na co dzień uzupełnia treningi jogą, pilatesem i stretchingiem, a niedzielne wyjścia w teren stały się stałym punktem tygodnia. Podobnie patrzy na tę dyscyplinę Teresa Krefft, która jest z Basztą od niedawna. – Dla mnie Nordic Walking to zdrowy czas spędzony z fajnymi ludźmi, oderwanie od codzienności i chwila relaksu – przyznaje.

    – Zawody traktuję jako przygodę – dodaje Teresa.

    Mariola Wejman zwraca uwagę na praktyczny, codzienny wymiar treningów. – To świetna forma aktywności po pracy. Pozwala dotlenić organizm, rozładować napięcie i uporządkować myśli – mówi. – Ludzie, z którymi maszeruję, dają pozytywną energię i to sprawia, że ten czas jest jeszcze przyjemniejszy.

    Nordic Walking jako proces i wspólnota

    Dla części zawodników kluczowe znaczenie ma nie sam wysiłek, ale proces i atmosfera, która sprawia, że chce się wracać. Danka Romańak jest z Basztą od samego początku i dobrze pamięta pierwsze treningi.
    – Nordic Walking pomaga mi budować kondycję, daje radość – taką wewnętrzną satysfakcję – i możliwość nawiązywania relacji z ludźmi pozytywnie nastawionymi do życia – mówi. – W niedzielę skoro świt nikt nie przychodzi na trening z poczucia obowiązku. Jesteśmy tam dlatego, że chcemy. Jak przyznaje, były momenty, gdy te spotkania znaczyły dla niej znacznie więcej niż sama aktywność fizyczna.

    Andżelina Łoza podkreśla rolę wzajemnego wsparcia. – Moje motywacje do startów to głównie dobra, pozytywna energia, którą czerpię od innych. Przełamuję własne granice i wychodzę ze strefy komfortu – mówi.

    – Najważniejsze jest jednak zdrowie. Czuję, że moje ciało jest silniejsze i bardziej sprawne. Ruch na świeżym powietrzu wzmacnia moją odporność – mówi Andżelina

    O braku presji i swobodnej atmosferze mówi także Romana Delewaux-Żywicka. – Lubię chodzić z Wami w niedziele. To aktywnie spędzony czas w miłym towarzystwie. Taki „Nordic talking” w trakcie walking – uśmiecha się. – Nikt nie rozlicza z (nie)obecności. Start w zawodach traktuje bardziej zespołowo niż indywidualnie. – To ogólnie nie moja bajka, ale w Bytowie czy w Miastku zgłosiłam się, żeby dołożyć cegiełkę do punktów drużynowych.

    Sport, rywalizacja i przekraczanie granic

    Nordic Walking w Bytowie to również sport w pełnym znaczeniu tego słowa – z rywalizacją, wynikami i podium.
    Alicja Krawczyk, zdobywczyni miejsc na podium, zwraca uwagę na znaczenie wspólnego wyzwania. – Dla mnie Nordic Walking to znacznie więcej niż tylko kilometry w nogach. To mój czas, by odciąć się od codziennych obowiązków i naładować baterie – mówi. – Każdy trening to nie tylko wysiłek, ale też inspiracja w gronie ciekawych ludzi. Sport towarzyszy jej przez całe życie, dlatego doskonale wie, jak ważna jest atmosfera. – Nic tak nie motywuje jak wspólne wyzwanie w barwach drużyny. Zdrowy wyścig z samą sobą i innymi daje mi niesamowitego „kopa” do działania. Jestem dumna, że należę do teamu Baszta Bytów.

    Laura Żusin-Kaczmarek, na co dzień mieszkająca we Wrocławiu, regularnie wraca na Kaszuby i czuje silne przywiązanie do klubu. Lubi długie dystanse i w Bytowie wystartuje na 20 km. – Nordic Walking daje mi rytm, który lubię. Pozwala odpocząć od codzienności i wrócić szczęśliwszą – mówi. – Zawody to wyjątkowa forma wysiłku.

    Element rywalizacji pomaga przekraczać bariery, które często są tylko w głowie – dopowiada Laura

    Dla Agnieszki Kalińskiej ważna jest również lokalność i łamanie stereotypów. – Dzięki Baszcie odkryłam, że Nordic Walking można uprawiać w grupie. Chcę wystartować w barwach klubu, bo ta grupa motywuje mnie także do samodzielnych treningów – podkreśla. – Po co jechać kawał Polski, skoro zawody są 15 minut od domu? Nordic Walking może być sportem wyczynowym, a nie „nudnym spacerkiem”.

    Odwaga, by spróbować

    Jesienią na treningi przyszła Natalia Borzyszkowska razem z mężem Henrykiem. Dziś chodzą już z całą grupą i zdecydowali się wystartować w Pucharze Polski. – Nie startuję po to, żeby ścigać się za wszelką cenę. Chcę być i iść razem – mówi Natalia. – Nordic Walking daje mi siłę iść do przodu i poczucie, że nie muszę siedzieć na kanapie i czekać na starość.

    W grupie jest siła! – zapewnia Natalia.

    Podobnie o wspólnocie mówi Jolanta Obracht-Prondzyńska. – Wspólne treningi Nordic Walking to coś więcej niż ruch – to spotkanie ludzi, którzy się wspierają i dodają sobie skrzydeł – podkreśla. – Ta pasja, dzielona z innymi, dała mi radość, wiarę w siebie i odwagę, by wystartować w Pucharze Polski w Bytowie. Pierwszy start to ekscytacja, lekki stres i dużo dobrych emocji.

    Te historie są różne. Jedne zaczynają się od spaceru, inne od podium. Wszystkie spotkają się na jednej trasie – 11 kwietnia w Mądrzechowie koło Bytowa. Bez względu na tempo, wiek czy doświadczenie, najważniejsza decyzja zapada dużo wcześniej – w chwili, gdy ktoś mówi sobie: spróbuję.

    B.A.

  • Gdzie nocleg w Bytowie i okolicy?

    Gdzie nocleg w Bytowie i okolicy?

    W związku ze zbliżającymi się zawodami Pucharu Polski Nordic Walking, które odbędą się 11 kwietnia w Mądrzechowie koło Bytowa, wychodzimy naprzeciw potrzebom zawodników oraz osób towarzyszących poszukujących noclegu w regionie. Poniżej zebraliśmy listę hoteli, hotelików oraz gospodarstw agroturystycznych dostępnych w Bytowie i najbliższej okolicy. Numery obiektów odpowiadają oznaczeniom na mapie, natomiast rezerwacje i szczegóły dostępności należy ustalać bezpośrednio z wybranymi obiektami.

    1. Stacja Snu – Udorpie 93, Bytów, 59 822 33 44, 796 828 686
    2. Apartamenty Atmosfera – Pl. Wyszyńskiego 3, Bytów, 668 187 990
    3. Centrum Uła Spa – ul. Tartaczna 10, Bytów, 59 822 66 47, 576 255 000, hotel@ulanspa.pl, www.ulanspa.pl
    4. Hotel Dana – ul. Derdowskiego 1, Bytów, 59 822 60 47, www.ulanspa.pl
    5. Dom Sportowca – Hotelik – ul. Mickiewicza 13, Bytów, tel. 59 822 26 10, www.basen-bytow.pl
    6. Zielona Wzgórza – Mądrzechowo, ul. Świerkowa 1, 607 601 736, www.domkikaszuby.pl
    7. Gospodarstwo Agroturystyczne Ewy Iniarskiej – Rekowo 76, 603 896 108
    8. Gospodarstwo Agroturystyczne Marii Marszk – ul. Nad jeleniem 11, Pomysk Wlk., 606 517 506
    9. Gospodarstwo Agro. Reginy Kossak Główczewskiej – ul. Mierosławskiego 76, Rzepnica, 660 712 328
    10. Gospodarstwo Agroturystyczne Srebrny Klon – ul. Mierosławskiego 78, Rzepnica, 696 795 741
    11. Gospodarstwo Agroturystyczne Gabrieli Helta – ul. Małachowskiego 20, Bytów, 606 257 348
    12. Gospodarstwo Agroturystyczne Bernadety Grzonka – Dąbie 32, 607 458 246
    13. Lawendowe Agro – Edyta Gostomczyk – Sierzno 27, 608 145 691
    14. Kaszubski Widok – Krzysztof Wrzesiński – ul. Popiełuszki 23, Rzepnica, 608 755 476
    15. Kaszubski Widok – Krzysztof Wrzesiński – ul. Szafirowa 26, Mądrzechowo, 608 755 476

    Więcej info o Pucharze Polski: https://basztabytow.pl/mamy-to-puchar-polski-w-bytowie/

  • Partnerzy i zaplecze Pucharu Polski w Bytowie

    Partnerzy i zaplecze Pucharu Polski w Bytowie

    Organizacja wydarzenia rangi Pucharu Polski Nordic Walking to duże przedsięwzięcie logistyczne i organizacyjne, którego nie da się zrealizować w pojedynkę. Za takim wydarzeniem stoją ludzie, instytucje i partnerzy, którzy wierzą, że sport, zdrowie i aktywność społeczna mają realną wartość.

    Puchar Polski to praca zespołowa

    Puchar Polski Nordic Walking w Bytowie nie mógłby się odbyć bez wsparcia samorządów. Głównym partnerem wydarzenia jest Miasto Bytów, z burmistrzem Ireneuszem Gospodarkiem na czele. Zawody będą także sportowym akcentem w roku obchodów 680-lecia miasta Bytowa. Organizator ogólnopolskiego cyklu – Nordic Walking Poland – lokalne działania powierzył Baszcie Bytów, która odpowiada za przygotowanie trasy, zaplecza zawodów, wolontariatu oraz komunikacji wokół wydarzenia.

    Lista zadań do wykonania nie jest krótka i właśnie tutaj kluczową rolę odgrywa współpraca z partnerami.

    Samorządy i instytucje – fundament wydarzenia

    W organizację Pucharu Polski oraz działania klubu zaangażowały się także inne instytucje. Basztę Bytów wspierają Starostwo Powiatowe w Bytowie ze starostą Leszkiem Waszkiewiczem, Nadleśnictwo Bytów z nadleśniczym Krzysztofem Rudnikiem oraz Szpital Powiatu Bytowskiego sp. z o.o. z panią prezes Beatą Hinc. Cieszymy się również ze wsparcia jednostki pomocniczej – Sołectwa Mądrzechowo, z sołtysem Eugeniuszem Wiatrowskim, które udostępnia przestrzeń i realnie pomaga w przygotowaniach.

    Co ważne, nie tylko instytucje, ale także ich pracownicy dokładają swoje cegiełki do organizacji wydarzenia.

    Partnerzy instytucjonalni i lokalne wsparcie

    Do grona partnerów wspierających działania techniczne dołącza Przedsiębiorstwo Drogowe Jereczek Romana Jereczka. Wydarzenie wspierają również osoby prywatne, w tym dr Paweł Wichłacz. Całość spina zespół organizacyjny Baszty Bytów, działający w pełni w ramach wolontariatu. Dzięki wsparciu pani dyrektor Sylwii Kontny-Białogłowicz możemy także liczyć na pomoc uczniów Zespołu Szkół Ponadpodstawowych w Bytowie, o czym z pewnością będziemy jeszcze wielokrotnie wspominać, bo warto mówić głośno o młodych ludziach, którzy aktywnie włączają się w organizację Pucharu Polski 11 kwietnia.

    Dołącz do nas

    Puchar Polski Nordic Walking oraz sekcja Nordic Walking Baszta Bytów to nie tylko jedno wydarzenie, ale ciągła obecność w przestrzeni medialnej i społecznej. Wspierając Basztę Bytów, partnerzy zyskują realną i długofalową widoczność – zarówno podczas zawodów Pucharu Polski, jak i w komunikacji klubu prowadzonej przez cały rok. To obecność w materiałach promocyjnych, na portalu klubowym, w mediach społecznościowych, a także możliwość ekspozycji podczas wydarzenia poprzez banery, elementy wizualne, pakiety startowe czy stoiska. To partnerstwo oparte na wspólnych wartościach, a nie jednorazowa reklama.

    Zapraszamy do współpracy firmy, instytucje i osoby, które chcą być widoczne tam, gdzie są ludzie, ruch, emocje i pozytywna energia. Chętnie porozmawiamy o formach współpracy dopasowanych do możliwości i oczekiwań obu stron.

    Kontakt: Bogdan Adamczyk (wiceprezes zarządu ds. Nordic Walking)
    601 411 636, b.adamczyk@powiatbytowski.pl

  • 174 treningi, 29 484 kilometry i 770 zestawów ćwiczeń!

    174 treningi, 29 484 kilometry i 770 zestawów ćwiczeń!

    Nie oszukujmy się – normalny człowiek raczej by tego nie liczył. Przychodzi na trening, rusza się, wraca trochę zmęczony i zadowolony. I to w zupełności wystarczy. Ale skoro przez ponad dwa lata nazbierało się sporo danych, a ktoś jednak usiadł i policzył wszystko do końca… to rzućmy na te liczby okiem. Tym bardziej, że gdy doszedłem do końca, sam się trochę zaskoczyłem.

    Od września 2023 do stycznia 2026 sekcja Nordic Walking Baszty Bytów przepracowała solidny kawał czasu. W tle pojawiały się starty, wydarzenia i – ostatnio – duże przygotowania do Pucharu Polski. Warto jednak mocno podkreślić jedno: nadrzędną działalnością Baszty były i są niedzielne, otwarte treningi. To one budują zdrowie, formę i drużynę.

    Każdy trening to osobne mikrowydarzenie

    W tym czasie przez nasze treningi przewinęło się około 160 osób. Dziś aktywnie trenuje z nami 50-60 osób. Jedni zostali na stałe, inni wybrali inną drogę, ktoś wpada rzadziej, a ktoś uznał, że to jednak nie dla niego. I to jest zupełnie normalne – w końcu nie wszyscy lubią pomidorówkę.

    Ważne jest to, że wszyscy, którzy byli z nami choć przez chwilę, wiedzą dziś, jak chodzić poprawnie, jak pracować nad sobą i jak mądrze podejść do ruchu. Można powiedzieć: misja wykonana.

    W liczbach wygląda to tak: zrealizowaliśmy 174 otwarte treningi, z czego 132 w niedziele i 42 w tygodniu (wtorki i środy). Niedziela to u nas rytuał i wspólne „święto ruchu”, a treningi tygodniowe są rozszerzeniem systemu – dla tych, którzy chcą krótszej jednostki albo potrzebują częstszego kontaktu z ruchem… albo po prostu nie mogą doczekać się kolejnej niedzieli – co, jak się okazuje, zdarza się częściej, niż mogłoby się wydawać.

    Plan zamiast przypadku

    Jesteśmy raczej klubem rekreacyjno-sportowym. Wyniki, podium i sportowe akcenty traktujemy jako pozytywny skutek uboczny – miły bonus, ale nie cel sam w sobie. Jedno jest jednak pewne: jakiś plan musi być. Jakiś punkt odniesienia też musi być. I co równie ważne, musi być radość ze wspólnego spotkania.

    Plan treningowy układany jest zgodnie ze sztuką: w cyklach i mikrocyklach, ze stopniowaniem obciążeń. Na wykresie wychodzi z tego sinusoida, bo forma nie bierze się z codziennego dociskania, tylko z rozsądnego przeplatania bodźca i regeneracji. Forma była układana pod konkretne miesiące startowe i to działało.

    W przypadki nie wierzę. Każdy wynik, każda próba jest poprzedzona pracą. To oczywiście „tylko liczby”, ale można je traktować nie tylko statystycznie, lecz także lekko analitycznie.

    Choć treningi mogą wydawać się podobne do siebie – a czasami po prostu takie są – są to treningi świadome. Każda jednostka ma swój cel: fizyczny i mentalny. Czy zawsze udało się zrealizować założenia w 100%? Nie. I to też jest część treningu. Czasem trzeba dostosować się do pogody, nastroju grupy, zmęczenia, a czasem po prostu do tego, że życie przyszło z boku i trzeba odpuścić. Najważniejsze, że trzymamy kierunek, a plan jest drogowskazem – nie kajdanami.

    Podział intensywności wygląda następująco: 14 treningów czerwonych (najcięższych), 38 pomarańczowych, 75 żółtych i 47 zielonych (najsłabszych). Dominacja żółtych i zielonych nie jest przypadkiem. U nas nie ma presji ani rygoru obecności. Od początku założyłem, że nie wolno ludzi zamęczyć. Każdy ma swoje życie, rodzinę, pracę i priorytety. Rolą trenera jest prowadzić i motywować, ale też pilnować, by ruch był lekarstwem, a nie karą.

    W treningach tygodniowych mocno postawiliśmy na pracę z seniorami – choć nie tylko. To krótsze jednostki, często realizowane przy jupiterach na stadionie. To właśnie tam odbywa się wiele treningów zielonych. Część seniorów nie chodzi w niedziele, część już dołącza, inni pracują w swoim rytmie. I tu wraca prawda najprostsza: nie wiek stanowi o sile, tylko trening.

    Liczby, które mają twarz

    Jeśli ktoś zapyta, czy my tylko „chodzimy z kijkami”, odpowiedź jest prosta: my trenujemy. I mamy na to twarde dane. W analizowanym okresie wykonaliśmy łącznie 770 elementów treningowych: 234 stacje ćwiczeń, 60 tabat, 78 fartleków, 27 interwałów, 23 sprinty oraz – obowiązkowo – 174 rozgrzewki i 174 sesje stretchingu.
    Każda stacja ćwiczeń to zresztą coś więcej niż zadanie do wykonania. To w pewnym sensie rytuał: spotkanie, rozgrzewka, ćwiczenia, śmiech, zakończenie, wyciszenie… czasem żarcik. Ten rytm buduje poczucie bezpieczeństwa, przewidywalności i wspólnoty. A wspólnota w sporcie rekreacyjnym bywa ważniejsza niż tempo.

    Łącznie zrobiliśmy 1396,6 km treningu grupowego – dystans, który zaprowadziłby nas w głąb Finlandii, do miejsca narodzin Nordic Walkingu. Średnia frekwencja wyniosła 18,1 osoby. W niedziele było to 19,4, a w tygodniu 14,0. To dane wyłącznie z treningów grupowych – bez zajęć indywidualnych, które część osób realizuje dodatkowo.

    Jeśli na kimś powyższe liczby nie zrobiły wrażenia, to 3144 treningowe osobostarty – czyli suma wszystkich obecności – potrafią już zatrzymać na chwilę. A jeśli i to komuś wydaje się „tylko liczbą”, to wystarczy dodać jeszcze jedno: zliczając kilometry przechodzone przez wszystkich uczestników, wychodzi 29 484 km.
    I to już naprawdę musi zaskakiwać.

    Najczęściej trenowaliśmy w czterech miejscach: Mądrzechowo (37 treningów), Dąbie (21), Góra Siemierzycka (17) oraz stadion (16).

    Sekcja Nordic Walking Baszty Bytów powstała od zera. Na początku nie było gotowej struktury, nie było trenera, zawodników ani wypracowanej formy… Rozwijałem swój warsztat razem z ludźmi. Uczestnicy dali przestrzeń i zaufali, a ja, jak tylko potrafiłem trzymałem to w ryzach organizacyjnych. Dziś widać, że ten mechanizm działa.

    I właśnie dlatego te liczby są czymś więcej niż statystyką. Są historią pracy, spotkań i wspólnego ruchu.

  • Mamy to! Puchar Polski w Bytowie

    Mamy to! Puchar Polski w Bytowie

    Bytów będzie gospodarzem Pucharu Polski Nordic Walking. Zawody odbędą się 11 kwietnia 2026 r. w podbytowskim Mądrzechowie i otworzą Światowy Sezon Nordic Walking 2026. Zapisy już trwają – po tygodniu na liście startowej jest ponad 100 zawodników, a celem organizatorów jest przekroczenie 400 uczestników.

    Puchar Polski Nordic Walking – otwarcie sezonu 11 kwietnia

    Wielkimi krokami zbliża się nasze najważniejsze wydarzenie sezonu. Już 11 kwietnia 2026 roku Powiat Bytowski ponownie stanie się areną rywalizacji najlepszych zawodników Nordic Walking w kraju. W podbytowskim Mądrzechowie odbędą się zawody Pucharu Polski Nordic Walking – oficjalne otwarcie światowego sezonu 2026.

    Miasteczko zawodów zostanie zlokalizowane przy ul. Sportowców, na obiekcie rekreacyjnym przy sali wiejskiej. Trasa rywalizacji zostanie wytyczona na terenie Nadleśnictwa Bytów, a jedna pętla będzie liczyć 5 km. Zawodnicy wystartują na dystansach 5 km, 10 km oraz 20 km. Zawody będą jednocześnie klasyfikowane w ramach Polskiej Ligi Nordic Walking oraz w osobnej rywalizacji Ligi Północy.

    Zapisy trwają – ponad 100 zawodników już na liście startowej

    Na stronie Światowej Ligi Nordic Walking ruszyły już zapisy. Zainteresowanie jest ogromne – zaledwie kilka godzin po uruchomieniu rejestracji chęć udziału zadeklarowało kilkudziesięciu zawodników z całej Polski. Tempo zapisów tylko potwierdza, jak duże jest to wydarzenie: po tygodniu od startu rejestracji na liście startowej widnieje już ponad 100 zawodników.

    Organizatorem Pucharu Polski są Nordic Walking Poland oraz sekcja Nordic Walking Baszta Bytów. Baszta ma już za sobą pierwsze szlify organizacyjne przy imprezach tej rangi – dziś możemy powiedzieć jasno: jesteśmy gotowi.

    Nordic Walking Poland zaufało Baszcie Bytów, a my – przy współpracy z samorządem Gminy Bytów i Burmistrzem Ireneuszem Gospodarkiem na czele – wspólnymi siłami zorganizujemy największe nordicowe wydarzenie w naszym mieście. Tym bardziej, że zawody będą wyjątkowym akcentem w roku obchodów 680-lecia Bytowa.

    Powiat Bytowski drugi rok z rzędu będzie gospodarzem zawodów tej rangi. W 2025 roku nordicowcy rywalizowali wokół jeziora Lednik w Miastku, gdzie powrócą również w sierpniu 2026 r. Jednak zanim to nastąpi, już wiosną najlepsi zawodnicy spotkają się w Mądrzechowie pod Bytowem, by wspólnie rozpocząć nowy sezon startowy.

    Tu będą publikowane aktualne informacje organizacyjne

    W tym miejscu będziemy na bieżąco publikować i aktualizować wszystkie najważniejsze informacje organizacyjne dotyczące zawodów Pucharu Polski Nordic Walking w Bytowie. Pojawią się tu m.in. trasa, szczegóły dojazdu, parkingów, baza noclegowa, polecane punkty gastronomiczne, komunikaty dotyczące trasy, pakietów startowych oraz inne ważne linki i dokumenty.

    SZCZEGÓŁOWY PROGRAM IMPREZY:
    08:00 – Start Biura Zawodów
    08:00 – Odprawa kijów w namiocie sędziowskim (do 12:30)
    09:00 – Oficjalne otwarcie (transmisja live online)
    09:15 – Rozgrzewka wszystkich zawodników 10 km i 20 km
    09:30 – Starty zawodników NORDIC WALKING TOP 10 km, według kategorii 10 km i 20 km
    11:00 – Rozgrzewka 5 km mężczyźni + dzieci z opiekunami
    11:15 – Starty 5 km mężczyźni NW + dzieci z opiekunami
    12:15 – Rozgrzewka bieg przełajowy i 5 km kobiety NW
    12:30 – Starty bieg przełajowy i 5 km NW kobiety
    13:30 – Starty dzieci na dystansie około 200 m
    13:45 – Wspólne rozciąganie
    14:00 – Zdjęcia drużyn z fotografem na miejscu
    14:20 – Wspólne zdjęcie
    14:30 – Dekoracja zawodników
    15:30 – Zakończenie imprezy

    R E G U L A M I N :
    https://poland.nordicwalkingworldleague.com/uploads/downloads/regulamin2026plnw2-69653a8c13f83.pdf

    Z A P I S Y :
    https://nordicwalkingworldleague.com/pl/tournaments/list

    B A Z A N O C L E G O W A :
    https://basztabytow.pl/gdzie-nocleg-w-bytowie-i-okolicy/

    ORGANIZATORZY:
    Nordic Walking Poland • Urząd Miejski w Bytowie • MLKS Baszta Bytów
    PARTNERZY:
    World Original Nordic Walking Federation (ONWF) • Powiat Bytowski • Nadleśnictwo Bytów • Bytowskie Centrum Kultury • Welsom
    PARTNERZY TECHNICZNI:
    Przedsiębiorstwo Drogowe Jereczek
    WSPARCIE:
    dr Paweł Wichłacz • Zespół Szkół Ponadpodstawowych w Bytowie • Sołectwo Mądrzechowo • OSP Pomysk Wlk.

  • Siła jedynki. Jak to może zmienić wynik?

    Słowo „jeden” z definicji brzmi skromnie. Jak coś, co nie może zrobić różnicy. Jedna sekunda. Jeden centymetr. Jedno wyjście z domu. Jeden trening. W sporcie wielu ludzi to lekceważy, bo szukamy skoków, przełomów i rewolucji. A potem okazuje się, że największą przewagę budują nie ci, którzy raz na jakiś czas robią wielkie „wow”, tylko ci, którzy potrafią dorzucać codziennie swoje małe, uparte +1.

    To jest właśnie temat „jedynki”. Pytanie, czy jeden to dużo. I kiedy to dużo, a kiedy mało. Bo w sporcie odpowiedź bywa zaskakująca: czasem jeden procent wygląda jak detal… a czasem jest różnicą, która na zawodach decyduje o tym, czy wyprzedzisz jedną osobę, czy będziesz patrzył na jej plecy do samej mety.

    Jeden procent, czyli więcej niż się wydaje

    Weźmy prosty przykład: dystans 10 kilometrów w czasie 1:20:00. Osiemdziesiąt minut. Brzmi równo. Brzmi solidnie. Brzmi jak treningowa norma. A teraz wyobraźmy sobie poprawę o 1%. To jest niewiele – w głowie brzmi jak kosmetyka. Jednak matematyka jest bezlitosna.

    Osiemdziesiąt minut to 4800 sekund. Jeden procent z tego to 48 sekund. Czterdzieści osiem. Nie cztery. Nie osiem. Czterdzieści osiem. W Nordic Walking to już nie jest drobna różnica. To jest przesunięcie w wynikach, które potrafi zmienić całe podsumowanie startu.

    48 sekund, czyli różnica w tabeli wyników

    I właśnie w tym momencie człowiek zaczyna rozumieć, że jedynka wcale nie musi być „mała”. Bo 48 sekund na 10 kilometrach to czasem kilka miejsc w klasyfikacji. A co najciekawsze – te sekundy nie muszą wynikać z tego, że ktoś nagle jest silniejszy czy ma wyjątkowy dzień. One często biorą się z drobiazgów, które powtarzane setki razy zaczynają działać jak dźwignia.

    Jeden centymetr kroku, czyli prawie minuta

    Dla wielu ludzi centymetr brzmi jak żart. Jak poprawka, której nikt nie zauważy. Ale dystans 10 kilometrów jest uczciwy: on sumuje wszystko, co robisz na trasie.

    Załóżmy, że zawodnik maszeruje krokiem około 90 cm. Jeśli wydłuży ten krok do 91 cm – czyli dosłownie o jeden centymetr – to na dystansie 10 km wykona około 122 kroki mniej.

    A gdy przeliczyć to na czas przy wyniku 1:20:00, wychodzi około 53 sekund zysku. Prawie minuta. Za centymetr.

    Nagle jedynka przestaje być śmieszna. Staje się konkretna. I w tym jest sens całej zabawy: drobiazg, gdy pomnożyć go przez tysiące powtórzeń, robi się ogromny.

    Jedynki techniczne: kije, rytm, czystość marszu

    Tak samo działa technika. Praca kijami, rytm, kąt wbicia, zakres ruchu, stabilizacja. Można przejść 10 kilometrów „jakoś”. A można przejść je tak, żeby każdy krok był bardziej ekonomiczny, bardziej czysty i bardziej powtarzalny.

    Nikt tu nie mówi o cudach. Tu chodzi o 1% lepszą jakość. Lepsza technika to nie jest ozdoba. To jest oszczędność energii na każdym metrze. To jest lepsze przeniesienie siły na kij. To jest spokojniejszy oddech w końcówce. Jeden procent tu, jeden procent tam… i nagle robi się przewaga.

    Basztowe jedynki: jeden podbieg więcej, jedna pętla więcej

    I teraz wejdźmy w nasze podwórko. Bo w Baszcie jedynki mają konkretne nazwy, a nie tylko procenty z podręcznika.

    To może być jedno podejście pod Górę Siemierzycką więcej. Jedna poranna pobudka więcej, kiedy najchętniej zostałoby się w łóżku, a mimo to człowiek wstaje i wychodzi w teren. Jeden sprint więcej w Mądrzechowie. Jedno kółko na Strudze więcej. Jedna pętla na Jeleniu więcej. To może być jeden zryw w sprincie na stadionie więcej – ten jeden, który wchodzi w nogi i w głowę.

    I teraz najważniejsze: te jedynki nie muszą być wielkie. One mają być prawdziwe. Takie, które da się zrobić. Takie, które da się powtórzyć. Takie, które mają sens w Twoim życiu, Twoim zdrowiu i Twoich możliwościach.

    Jedynki, których nie zmierzysz stoperem

    Jest jeszcze coś, co często umyka, bo nie da się tego policzyć w sekundach. Jedynki to nie tylko krok dłuższy o centymetr, jeden sprint więcej czy jedna pętla więcej. Jedynką bywa też coś zupełnie „niemierzalnego”. Jedna rozmowa z trenerem. Jedno zatrzymanie zawodnika na chwilę, jedno pytanie: „co się dzieje?”, jedno zdanie powiedziane w dobrym momencie.

    Czasem zawodnik potrzebuje tylko tego jednego impulsu, żeby wrócić na właściwe tory. A ja, jako trener, też mam swoje jedynki. Moim zadaniem jest wychwycić moment, w którym nie potrzeba rewolucji, tylko właśnie jednej normalnej rozmowy. Takiej, która nie buduje presji, tylko porządkuje. I daje spokój. Bo to też jest procent przewagi, tylko że w głowie.

    Jedynka bez presji: to ma nam się chcieć

    W tym wszystkim nie chodzi o budowanie presji. Sport jest po to, żeby człowieka wzmacniać, a nie przygniatać. Dlatego jedynki mają być zbierane z głową. One nie mają wywoływać lęku, że „muszę”, że „nie mogę odpuścić”, że „jak dziś nie zrobię, to już po wszystkim”.

    To musi nam się chcieć. To musi być nasze. Jedynka ma być jak moneta wrzucona do skarbonki. Mała, ale Twoja. Czasami wystarczy jedna jedynka – ale konsekwentnie. Bo konsekwencja to nie jest robienie wszystkiego. Konsekwencja to robienie czegoś małego, ale regularnie.

    Psychologia sportu: wygrywa powtarzalność, nie rewolucja

    W psychologii sportu jest taka prawda, która wraca jak bumerang: rzadko wygrywa wielka zmiana. Najczęściej wygrywa drobiazg powtarzany setki razy. Jedno wyjście z domu więcej. Jeden procent czystszej techniki. Jeden centymetr kroku. Jedna decyzja, żeby zrobić swoje mimo zimna, mimo wiatru, mimo zmęczenia.

    I właśnie dlatego wierzę w jedynki. Bo one nie wymagają cudów. Wymagają tylko tej małej, upartej gotowości, żeby dziś zrobić coś minimalnie lepiej niż wczoraj. A kiedy minie miesiąc, dwa, pół roku – człowiek patrzy na to i widzi, że te drobne jedynki wcale nie były małe. One były całą drogą.

    Więcej tekstów o treningach i startach znajdziesz sekcji Nordic Walking na basztabytow.pl

  • Cztery krążki na Przełajowych Mistrzostwach Polski w Ełku

    Cztery krążki na Przełajowych Mistrzostwach Polski w Ełku

    Reprezentanci Baszty Bytów wrócili z czterema medalami 89. Mistrzostw Polski w kolarstwie przełajowym, które odbyły się w Ełku. Bytowiacy ścigali się przez dwa dni, a już pierwszy z nich przyniósł prawdziwą eksplozję radości. Baszta zgarnęła 4 medale!

    Bezkonkurencyjny w kategorii Masters IB okazał się Mariusz Gil, który sięgnął po złoto. W tej samej kategorii na podium stanął również Piotr Sobiecki, zdobywając brąz. Sukces Sobieckiego ma dodatkowy wymiar – zawodnik, będący wychowankiem Tomasza Natkańca, miał niemal 20-letni rozbrat ze sportem. Postanowił wrócić do rywalizacji i przez osiem miesięcy solidnie przygotowywał się do startu w mistrzostwach. Efekt? Medal Mistrzostw Polski i historia, która może być inspiracją dla wielu.

    Radości nie było końca także w rywalizacji kobiet. W kategorii amator (18–29 lat) złoto zdobyła Karolina Karpińska, pokazując bardzo wysoką formę. Czwarty medal dla Baszty do kolekcji dołożył Kacper Helman, który w kategorii młodzików wywalczył srebro.

    Drugiego dnia medali już nie było, ale – paradoksalnie – nastroje w obozie Baszty wcale nie siadły. Trasa była niezwykle wymagająca, miejscami mocno zalodzona, a zawodnicy musieli walczyć o każdy metr. – Trasa była bardzo trudna, a nasi zawodnicy chwilami na kolanach pokonywali kolejne metry – relacjonował Tomasz Natkaniec, pełniący funkcję wiceprezesa ds. kolarstwa w Baszcie Bytów i serwisanta.

    W Ełku Baszta Bytów pokazała jednak nie tylko sportową jakość, ale i wysoki poziom organizacji. Team był świetnie przygotowany logistycznie – serwis działał w oparciu o cztery duże pojazdy, a na miejscu rozbito mały obóz. Dwa namioty były ogrzewane dzięki agregatowi i webasto, co w warunkach zimowych miało ogromne znaczenie. Zawodnicy mogli w komfortowych warunkach rozgrzewać się na trenażerach – a w chwili startu temperatura spadła nawet do -11 stopni.

    Co ważne, bytowski obóz tętnił życiem i służył nie tylko swoim – z gościnności Baszty korzystali także inni zaprzyjaźnieni oraz byli zawodnicy klubu. W Ełku dało się wyraźnie odczuć coś, co często przesądza o sukcesie: świetną, zespołową atmosferę wsparcia, wzajemną pomoc i doping od pierwszej do ostatniej minuty zawodów.

    Baszta przywiozła z Ełku nie tylko medale, ale również ważny sukces w punktacji sportu kwalifikowanego. Bytowiacy cieszą się z pierwszych od czterech lat punktów w klasyfikacji dzieci i młodzieży w sporcie kwalifikowanym.

    Są to jednocześnie pierwsze punkty w tej klasyfikacji za czasów trenera Marcina Karpińskiego. Joachim Dorszyński za swoje miejsce wywalczył 3 punkty, a Michał Majkowski dopisał do dorobku klubu 1 punkt.

    Duży udział w organizacji wyjazdu mieli Paweł Karnicki, Justyna Karpińska, Arkadiusz Zagdan oraz rodzice zawodników, bez których przeprowadzenie tak dużego przedsięwzięcia byłoby znacznie trudniejsze.

    MIEJSCA ZAWODNIKÓW BASZTY:
    Młodzicy: 2. Kacper Helman, 35. Piotra Zagdan, 36. Mateusz Cyrson.
    Młodziczka: 12. Marcelina Majkowska.
    Juniorzy młodsi: 24. Michał Majkowski, 31. Emil Karnicki, 37. Maciej Majkowski, 49. Bartłomiej Majer, 53. Adam Rychter.
    Juniorzy: 13. Joachim Dorszyński.
    Kat. 18-29 Amator: 1. Karolina Karpińska.
    Kat. Masters IB: 1. Mariusz Gil, 3. Piotr Sobiecki.
    Kat. 45-49 Elita: 6. Marcin Karpiński.

  • Gdzie odpuszczamy zimą Nordic Walking

    Gdzie odpuszczamy zimą Nordic Walking

    Nordic Walking zimą wymaga innych decyzji niż latem. To, co przez większość roku jest dobrą i bezpieczną trasą treningową, w zimowych warunkach potrafi zmienić się w realne zagrożenie. Dlatego czasem rozsądek podpowiada, by nie iść tam, gdzie „zawsze”, tylko wybrać miejsce, które zimą po prostu lepiej służy zdrowiu.

    Większość tras Nordic Walking poznajemy i pokonujemy o każdej porze roku. Kilka dni temu zaprezentowaliśmy je w naszym rankingu (zobacz link). Są jednak miejsca, gdzie zima zmienia wszystko i gdzie odpowiedzialność musi wygrać z przyzwyczajeniem. To nie jest kwestia ambicji ani „dania rady”. To kwestia bezpieczeństwa.

    Kanał elektrowni w Strudze – zimą NIE

    To jedno z tych miejsc, które zimą wyglądają najpiękniej — i właśnie dlatego potrafią być najbardziej zdradliwe.

    Trasa wzdłuż kanału elektrowni w Strudze, biegnąca tuż obok Słupi, ma swój niepodrabialny urok. Jest szybka, otwarta i idealna do pracy nad tempem. Dwa, trzy kółka po prawie cztery kilometry potrafią solidnie zmęczyć i właśnie dlatego często po nią sięgamy. To jedno z tych miejsc, które wielu osobom kojarzy się z dobrym, mocnym treningiem.

    Zimą jednak ten sam odcinek staje się realnym zagrożeniem. Śliska nawierzchnia i wąski pas przejścia nie zostawiają miejsca na błąd.

    Wystarczy jeden niekontrolowany poślizg, by stracić równowagę i wpaść wprost do lodowatej, płynącej wody kanału.

    To nie jest symboliczne zamoczenie buta, ale nagłe zanurzenie w zimnej wodzie, z której trudno wyjść szybko i bezpiecznie. W takich warunkach trening przestaje być treningiem, a zaczyna się sytuacja, której konsekwencji nikt nie chce sprawdzać na własnej skórze.

    Lubimy przygody, ale tylko te z kategorii „wszystko poszło fajnie”. Zimowa kąpiel w kanale elektrowni zdecydowanie się do nich nie zalicza. Dlatego zimą to miejsce, choć nadal piękne i warte zobaczenia, lepiej podziwiać z dystansu niż wykorzystywać treningowo.

    Stadion – zimą TAK

    Stadion lekkoatletyczny przy ul. Brzozowej w Bytowie jest częścią dużego Kompleksu Basenowo-Rekreacyjnego NIMFA.

    Latem stadion nie ma z lasem większych szans. Gdy dzień jest długi, a leśne trasy suche i bezpieczne, zamknięta przestrzeń po prostu nie ma sensu. Zimą sytuacja odwraca się całkowicie. Krótki dzień, ciemność i oblodzone dukty sprawiają, że las przestaje być dobrym miejscem na wieczorny trening, zwłaszcza w grupie.

    Wtedy syntetyczna bieżnia lekkoatletyczna staje się rozsądnym wyborem. Oświetlenie, przewidywalna nawierzchnia i możliwość kontroli tempa pozwalają zrobić solidny trening bez ryzyka, bez nerwowego patrzenia pod nogi i bez udawania, że warunki nie mają znaczenia.

    To nie jest plan awaryjny ani półśrodek, ale świadoma decyzja treningowa.

    W Nordic Walkingu nie chodzi o udowadnianie, że „się da” w każdych warunkach. Chodzi o zdrowie, ciągłość i o to, by po treningu wrócić do domu suchym, zmęczonym i z myślą, że za kilka dni znów chce się wyjść z kijkami.

    Więcej tekstów o treningach i startach znajdziesz sekcji Nordic Walking na basztabytow.pl